ks. Eugenisz Łatecki

“Gdybym nie powrócił, proszę mnie tam pochować”. 

Eugeniusz Łatecki urodził się 5.09.1905r. w Zgierzu koło Łodzi, w rodzinie Karola i Heleny z domu Difenbach. Jego ojciec był ślusarzem. W wieku dziewięciu lat Eugeniusz rozpoczął naukę w szkole elementarnej. W 1914 roku umarł jego ojciec, a matka sama musiała zajmować się wychowaniem pięciorga dzieci. Były to ciężkie czasy i bieda zaglądała do domu Łateckich. Wcześnie więc młody chłopiec rozpoczął pracę zarobkową. Pragnął jednak zostać kapłanem. Pracował i uczył się wieczorowo. W 1925r. zdał egzamin maturalny. 

W 1926r. został powołany do odbycia służby wojskowej w Pomiechówku. Nadal jednak marzył o kapłaństwie. Nawiązał kontakt z Misyjnym Seminarium abpa Edwarda Roppa, które kształciło księży do pracy na Kresach Wschodnich. Tu rozpoczął studia i ukończył je w 1934r. Do pracy duszpasterskiej ks. Łateckiego przyjął arcybiskup wileński Romuald Jałbrzykowski. Pierwszą placówka była parafia Lipniszki, gdzie pracował jako wikariusz i prefekt. Od 1936r. na takim samym stanowisku pracował w Dobrzyniewie koło Białegostoku. 

W kwietniu 1939r. otrzymał nominację na administratora parafii Drozdowszczyzna koło Duniłowicz, w powiecie postawskim. Był to nowy ośrodek duszpasterski w dekanacie nadwilejskim. Drewniany kościół pod wezwaniem św. Wacława wybudowano tam w 1928r. Parafia liczyła około 1200 wiernych. W liście do swojej siostry ks. Eugeniusz pisał: „Jak już wiesz, z woli Arcypasterza miałem objąć nową parafię. Dobrzyniewo opuszczałem z żalem i płaczu dużo było. Tutaj ja znów muszę płakać. Strasznie daleko i warunki dosyć ciężkie…”. 

| | | Next → |

Афіцыйная старонка Парафіi Езуса Міласэрнага ў Паставах